Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/5128 K.2019/8478

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde Trabzon Barosuna kayıtlı olan sanığın, katılanı müşteki sıfatıyla yer aldığı bir başka davada avukatı olarak temsil ettiği, sanığın iş bu davada borçlu tarafla 7.000 TL'yi ödemesi durumunda davadan feragat edebileceği hususunda anlaştıkları ve ödemenin yapılması durumunda feragat etme yetkisini katılanın sanık avukata verdiği, borçlunun anlaştıkları 7.000 TL parayı avukat olan sanığa ödediği ve sanığın da davadan feragat ettiği, sanığın bu şekilde aldığı parayı katılana vermeyerek uhdesinde tutmak suretiyle üzerine atılı suçu işlediği iddia edilen olayda; sanık savunması, katılan beyanı ve dosya kapsamından;

mahkemenin 07/03/2012 tarihli kararı ile sanık hakkında mağdurun uğramış olduğu 6.300 TL maddi zararı kararın kesinleştiği tarihten itibaren yedi eşit aylık taksitler halinde ödenmesi şartıyla CMK'nın 231/5-6-8-9. bendleri gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği,

bu kararın kesinleşmesi üzerine infaz edilmesi için mahalli Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği ve Cumhuriyet Başsavcılığının 08/10/2013 tarihli yazısı ile " ödeme emirinin tebliğ edilmesine rağmen kişinin müracaat etmemesi nedeniyle herhangi bir işlem yapılmaksızın infaz evrakının iade edilmesi" üzerine mahkemece tensip ile yeniden duruşma açılarak yapılan yargılama sonucunda CMK'nun 231/11 maddesi gereğince hükmün açıklanmasına ve açıklanması geri bırakılan hükme uygun şekilde cezalandırılmasına karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiş olup,

kurulan hükümde TCK'nun 155/2 maddesi gereğince hapis cezasının yanında adli para cezasına da hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.