Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/2942 K.2019/9820

2-Sanıklar hakkında özel belgede sahtecilik suçundan, TCK'nun 37/1 maddesi delaletiyle TCK'nun 207/1, 43/1, 62 ve 53 maddeleri uyarınca ayrı ayrı mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma ve özel belgede sahtecilik suçlarından, sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanık ... müdafii, sanık ... ile müşteki vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıkların, 2009-2012 yılları arasında ortak olarak muhasebecilik yaptıkları, bu dönemde katılan ...'a ait olan şirketin de muhasebe işini yürüttükleri, katılan şirketin muhasebe işlerine baktıkları dönemde, şirkete ilişkin olarak Vergi Müdürlüğüne, Sosyal Güvenlik Kurumuna, Bağkur ve Ticaret Odasına ödenmek üzere kendilerine değişik tarihlerde verdiği paraları ilgili kurumlara yatırmayıp mal edindikleri, daha sonra sanıkların katılanın ilgili kurumlara ödenmesi için verdiği söz konusu paraların ilgili kurumlara yatırılmış gibi bilgisayar ortamında banka ödeme dekontları oluşturup,

bu şekilde oluşturdukları sahte ödeme dekontlarını katılana verdikleri,bu surette sanıkların iştirak halinde zincirleme şekilde özel belgede sahtecilik ve hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçlarını işledikleri iddia ve kabul olunan somut olayda,

1-Müşteki...T.A.Ş. vekilinin temyiz itirazının incelenmesinde;

Suçlardan doğrudan zarar görmeyen... T.A.Ş.'nin davaya katılma ve hükmü temyiz hakkının bulunmadığı anlaşılmakla, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Sanıklar hakkında özel belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanıkların suçtan kurtulmaya yönelik soyut savunmaları, katılanın aşamalarda değişmeyen istikrarlı beyanları, tanık anlatımları ve tüm dosya kapsamı karşısında, sanıklar hakkında özel belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükümlerinin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık ... müdafisinin ve sanık ...'ın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

3-Sanıklar hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Serbest muhasebecilerin, 3568 sayılı Serbest Muhasebeci ve Mali Müşavirlik Kanunu'nun 2/A maddesinde belirtilen görevleri arasında “vergi ve prim borcunu yatırmak” gibi bir görevinin olmadığı, ayrıca Türkiye Serbest Muhasebeciler Mali Müşavirler ve Yeminli Mali Müşavirler Odaları Birliğinin Mecburi Meslek Kararları'na ilişkin 26/01/1996 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 1996/1 sayılı genelgesinin 1. maddesinde yer alan "meslek mensupları, müşteri adına üçüncü kişilere ödeme yapmak üzere her ne isim altında olursa olsun mali değerler alamazlar" şeklindeki hükmü de dikkate alınmak suretiyle;

sanıkların vergi, sigorta prim borcu ile ticaret odasına yatırmak üzere katılandan aldığı paraları kurumlara yatırmayarak özel işlerinde kullandıklarının anlaşılması karşısında, 6763 sayılı yasa ile uzlaşma kapsamına alınan 5237 sayılı TCK'nın 155/1. maddesinde düzenlenen “güveni kötüye kullanma” suçunu oluşturacağı gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm verilmesi,