Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/5889 K.2020/4458

Sanığın dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Gerekçeli karar başlığında “müşteki” olarak gösterilen ...’un taraf sıfatının “katılan” olarak mahallince düzeltilmesi mümkün görülmüştür. Sanığa atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak; uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Katılanın parkta oturduğu sırada, sanığın yanına gelerek elindeki telefona bakıp telefonun şarjının daha uzun gitmesi için bir program yükleyebileceğini söylediği, birlikte Turkcell bayisine gittikleri, katılanın sanığa inanarak telefonunu verdiği, sanığın telefonu alarak Turkcell iletişim bayisine girip çıktığı, telefona işlem yapılıyor, 20 dakika sonra alacağız dediği, 20 dakika sonra aynı işyerinin önüne birlikte geldikleri, sanığın, içeriye gir telefonunu al diyerek katılanı iletişim bayisine gönderdiği, katılanın içeriye girip sorduğunda telefonunun olmadığını öğrendiği,

dışarıya çıkıp baktığında ise sanığın olay yerinden ayrılmış olduğunu gördüğü anlaşılmakla; eylemin TCK’nın 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın tekerrüre esas alınan ilamına konu dolandırıcılık suçunun 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesine göre uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakla; anılan hükme ilişkin uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak, tekerrüre esas olmaması halinde adli sicil kaydındaki diğer ilamlar incelenip tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.