Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/6644 K.2020/4162

Güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, olay tarihinde katılanın oto kiralama işi yaptığı iş yerine giderek ...plaka sayılı aracı kiraladığı, daha sonra sanığın kira süresini bir süre uzattığı, kira bitiminde ise aracı getirmeyerek katılana iade etmediği, bu şekilde sanığın güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia olunan olayda, sanık savunması, katılan beyanı ve tüm dosya kapsamından sanığın üzerine atılı güveni kötüye kullanma suçunun sabit olduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi uyarınca adli para cezalarının ödenmemesi halinde kamuya yararlı bir işte çalışma kararı verilebileceği de gözetilerek hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde para cezasının ödenmemesi halinde kalan cezanın hapse çevrilmesine karar verilmesi, ayrıca önceki hükmün sanık tarafından temyiz edildiği ve Yargıtay bozma ilamının sanık lehine olduğu anlaşılmakla, CMK 325 hükmü gereğince bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin sanıktan tahsiline karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,