Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/7492 K.2020/5450

Güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa atılı güveni kötüye kullanma suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dairemizin bozma ilamı üzerine dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak; uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek ve hükmolunan ceza miktarına nazaran, sanığın duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken CMUK'un 318. maddesi uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Gerekçeli karar başlığında suç tarihi olarak, kira sözleşmesinin sona erdiği 05/11/2013 tarihi yerine, 03/11/2013 tarihi yazılmış ise de, bu hususun mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığın, rent a car işi yapan katılandan iki günlüğüne kiraladığı aracın kira süresi sona erdiği halde, söz konusu aracı iade etmeyip uhdesinde tutarak yarar sağladığı, bu suretle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunmaları, katılan beyanları, araç kira sözleşmesi, ... İl Emniyet Müdürlüğü’nün cevabi yazısı, uzlaştırma raporu ve tüm dosya kapsamına göre; atılı suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla, bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.