Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/7742 K.2020/5479

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanığa atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak; uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Katılanların gıda ticareti işi ile uğraştıkları, olay tarihinde...internet sitesinden kendilerine ulaşan ve elinde ucuz şeker olduğunu beyan eden açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen meçhul...isimli şahıs ile görüşmek üzere ... iline gittikleri, ancak anlaşamadıkları için tekrar ... iline döndükleri, daha sonra söz konusu meçhul şahıs ile telefonla görüşmeye devam ettikleri, yeniden ... iline gittikleri,...İlçesinde yine meçhul ... ile yine açık kimliği tespit edilemeyen Hasan isimli şahıs ile görüştükleri,

yapılan görüşme sonucunda anlaşmaya varıldığından katılanların meçhul şahısların vermiş olduğu sanık ... adına kayıtlı hesaba 34.000.TL havale ettikleri, akabinde meçhul ... isimli şahsın anlaştıkları malzemelerin sevkiyatını hazırlamak için ... İlçesine gitmek üzere yanlarından ayrıldığı, diğer meçhul Hasan isimli şahsın ise kendilerini atlatarak ortadan kaybolduğu, bu surette sanığın dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan somut olayda,

Sanığın suçtan kurtulmaya yönelik çelişkili soyut savunmaları, katılan beyanları, güvenlik kamera görüntüleri, banka kayıtları ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında; sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.