Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2007/2911 K.2008/3726

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Davada, 466 adet kalıcı deprem konutu inşaatının 31.07.2000 tarihli sözleşmeyle götürü bedelle yapımının yükümlenildiğini, ancak avan projeler ile uygulama projelerinin farklı olması, vaziyet planı değişikliği nedeniyle beton, demir, kazı, kalıp imalâtlarının arttığını, fazladan bodrum kat, kapıcı dairesi ve sığınak yaptırıldığını, idarenin alt yapı hizmetlerini geciktirmesi nedeniyle süre uzatımı verildiği halde fiyat farkı verilmediğinden artan imalât nedeniyle şimdilik 150.000.000.000 TL.nin reeskont faiziyle tahsiline karar verilmesi istenilmiş, 16.05.2006 tarihli dilekçeyle harcı da ödenmek suretiyle dava değeri 358.715,00 YTL arttırılarak 508.714.670.951 TL.ye ıslah edilmiştir.

Davalı, ihale evraklarına onaylı uygulama projelerinin ve vaziyet planının dahil olduğunu, hiçbir şekilde proje değişikliği yapılmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, yaptırılan dört ayrı bilirkişi incelemesine göre davanın 430.492.727.533 TL.sinin kabulüne, 19.01.2001 tarihinden itibaren reeskont faizi yürütülmesine, fazla istemin reddine karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Taraflar arasında imzalanan 31.07.2000 tarihli sözleşmeyle 466 adet kalıcı konutun anahtar teslimi 4.636.700.000 TL. götürü bedelle yapımı kararlaştırılmıştır. Sözleşmenin 13. maddesi hükmünce, hiçbir şekilde, herhangi bir nam altında, işin ertesi yıla sirayeti halinde dahi fiyat farkı verilmeyecektir. Sözleşmenin ekleri başlıklı 39. maddesine göre Bayındırlık İşleri Genel Şartnamesi de eki olarak kabul edilmiştir. Sözleşme konusu inşaatın 22.05.2001 tarihinde bir kısım noksanları ve nefaset farkıyla geçici kabulü yapılmış ve iş sahibi idarece onanmıştır.

Borçlar Yasası’nın 365. maddesinde, götürü pazarlık edilmiş ise, müteahhit yapılacak şeyi kararlaştırılan fiyata yapmaya mecburdur. Fakat evvelce tahmin olunamayan veya tahmin olunupta iki tarafça nazara alınmayan haller işin yapılmasına mani olur veya yapılmasını güçleştirirse, hakimin bedeli artırabileceği veya sözleşmeyi feshedeceği hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda avan projeler ile uygulama projelerinin farklı olduğu iddia edilmiş ise de sözleşmeden sonra davalı idarenin proje değişikliğine gittiği ve işin hacminin çoğaldığı usulen kanıtlanmış değildir. Davacı 25.07.2000 tarihli ihale komisyonu başkanlığına verdiği dilekçesinde, “Sözleşme ekleri, projeleri ve şartnameleri, sair evrakı okudum.

İşin yapılacağı yeri ve mahallin hususiyetini tetkik ve mahiyetine vukuf peyda ettim ve kabul ettim.” diyerek işin yapımına talip olmuştur.

Yine, sözleşmenin eki BİGŞ.nin 13. maddesinde, müteahhit kendisine verilen projelerin veya teslim edilen işyerinin sözleşme ve eklerinde bulunan hükümlere aykırı olduğunu veya teknik ve sanat kurallarına uymadığını ileri sürerse bu husustaki karşı görüşlerini teslim ediliş veya talimat alış tarihinden başlayarak onbeş gün içinde idareye yazı ile bildirmek zorundadır. Bu süre aşılınca müteahhidin itiraz hakkı kalmaz denilmektedir.

Yüklenicinin bu yönde projelere bir itirazı da yoktur. O halde davacının radye temel yapımına dayalı ve bilirkişilerce hesaplanan 288.026.537.925 TL. isteminin reddine karar verilmesi gerekirken bilirkişi raporuyla bağlı kalınarak kabulü doğru olmamış, kararın bozulması uygun görülmüştür.