Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2007/7332 K.2008/6971

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Dava, kat karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca verilen tapuların vefa hakkına dayanılarak iptâli ile adlarına tescili, olmadığı takdirde sözleşme feshedildiğinden dayanaksız kalan davalı adına kayıtlı tapunun iadesine karar verilmesi istemi ile açılmıştır. Davalı, sözleşmenin ifa süresinin dolmadığını, inşaatın tamamlanmaya çalışıldığını, bu nedenle yersiz açılan davanın reddini, feshin kabul edilmesi halinde mevcut imalât bedeli ile ilgili talep haklarının saklı tutulmasını istemiştir. Mahkemece davalıya devredilen tapuların icra müdürlüğünce yapılan satış sonucu davacılardan...’a devredildiği, böylece davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına dair verilen karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa sahibi davacılar davadan önce gönderdikleri 05.03.2004 tarihli ihtarnamelerinde, taraflar arasındaki 05.04.2002 tarihli sözleşmeyi fesh ettiklerini davalıya bildirmiş eldeki bu davada, tapunun iadesini istemişlerdir. Davalı yüklenici, feshe karşı çıkarak sözleşmenin ifasını istemektedir. Bu durumda davacıların fesihte haklı olup olmadıkları irdelenip sonucuna göre feshe karar vermek mahkemeye aittir.

Kısaca taraf iradeleri fesih konusunda birleşmediğinden yargılama sonucunda fesih kesinleşir. Dairemizin yerleşen uygulaması da bu yöndedir. Mahkemece bu husus incelenmeden tapunun icra satışıyla devri sonucu davanın konusuz kaldığından sözedilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Kaldı ki münhasıran tapudaki payın devri, arsa sahibinin sözleşmeye dayanarak dava açmasına engel değildir.

O halde yapılması gereken iş, taraflar arasındaki kat karşılığı inşaat sözleşmesinin feshi istemi yeniden bilirkişi incelemesi de yaptırılmak suretiyle değerlendirilmeli ve sonucuna göre hükme varılmalıdır. Davada taleplerinin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı biçimde karar verilmesi doğru bulunmamış, kararın bozulması uygun görülmüştür.