Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2009/1743 K.2010/1884

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı-k.davalı ... vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı-k.davalı vekili Avukat ... ile davalı-k.davacı vekili Avukat ... .... Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Yanlar arasındaki uyuşmazlık 10.11.1997 tarihli asıl ve 05.10.1999 tarihli ek inşaat yapım sözleşmelerinden kaynaklanmıştır. Davacı arsa sahibi Yüksel, açtığı davasında sözleşmedeki teslim süresinden sonra inşaatın teslim edilmesi sebebiyle 27.000,00 Amerikan Dolarının davalı yüklenici şirketten tahsilini, davalı ve karşı davacı yüklenici şirket ise 17.07.1997 tarihli sözleşme uyarınca arsa sahibine teminat olarak verilen 27.000,00 ABD Doları karşılığı 36.423,00 TL'nin tahsili için girişilen icra takibine vâki itirazın iptâlini talep etmiş, mahkemece arsa sahibince açılan davanın reddine, karşı davanın kabulüne karar verilmiş, verilen karar davacı ve karşı davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı-k.davalı ...'in aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Arsa sahibince açılan davada; inşaatın geç teslim edilmesi sebebiyle alacak talebinde bulunulmuştur. Mahkemece davacının kendisine isabet eden bağımsız bölümleri yükleniciye sattığı, eseri teslim alırken ihtirazi kayıt ileri sürmediği ve böylece BK'nın 362. maddesi uyarınca gecikme tazminatı isteyemeyeceği gerekçesiyle istem reddedilmiştir.

Oysa, yanlar arasında imzalanan sözleşmenin 3. maddesinde inşaatın teslimi gereken tarih belirlenmiş ve bu süre içerisinde teslimin gerçekleşmemesi halinde beher daire için aylık 400,00 Amerikan Doları ödeneceği kabul edilmiştir. Sözleşmedeki bu hüküm cezai şart değil, gecikme tazminatını düzenlemek amacıyla konulmuştur. Dolayısıyla eserin ihtirazi kayıt dermeyan edilmeden teslim alınması halinde, 3. maddeden kaynaklanan hakların sona erdiğinden sözedilemez.

Bu hal ile ilgili olarak da BK'nın 362. maddesinin tatbik alanı bulunmamaktadır. Öte yandan sözleşme konusu bağımsız bölümlerin tamamının davalı yüklenici şirkete satılması sözleşmeden doğan hakların alıcıya temlik olunduğu sonucunu da doğurmadığından yüklenici teslimde gecikmiş ise davacının tazminat isteyebileceği kabul edilmelidir.

Bu durumda mahkemece, sözleşmenin 3. maddesinde belirtilen işlemler dikkate alınarak inşaatın teslimi gereken tarihin saptanması, daire satışları bu tarihten önce ise arsa sahibinin davasının şimdiki gibi reddedilmesi, satışlar teslimi gereken tarihten sonra yapılmış ise, geciken süre için daire başına 400,00 dolardan davacı alacağının saptanıp hüküm altına alınması gerekir.

Diğer yandan, yüklenicinin açtığı itirazın iptâli davasında %40 icra inkâr tazminatına hükmolunmuş ise de takibe konulan miktar, arsa sahibine sözleşmenin teminatı olarak verilmiştir. İşin sonunda teminatın yükleniciye iade olunup olunmayacağı yargılamayı gerektirmekte olup, ortada likid bir alacaktan sözedilemeyeceğinden bu istemin reddi yerine tazminata hükmedilmesi de doğru olmamıştır. Mahkemece bu hususlar gözetilmeden eksik inceleme ve yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi yerinde bulunmamış, kararın bozulması uygun görülmüştür.