Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2009/6477 K.2010/6676

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Dava, Borçlar Kanunu’nun 355 ve devamı maddelerinde tanımlanan eser sözleşmesinin bir türünü oluşturan düzenleme şeklinde gayrimenkul satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan ayıplı imalât bedeli alacak istemine ilişkindir. Yerel mahkemede görülen davanın yapılan açık yargılaması sonucunda, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz olunmuştur. Eser sözleşmeleri, taraflara karşılıklı haklar ve borçlar yükleyen bir işgörme akdidir. Yüklenici taraf eseri, teknik ve sanatsal kurallara, sözleşmeye ve amaca uygun olarak imal edip, iş sahibine teslim etmekle, iş sahibi de kararlaştırılan bedeli ödemekle mükelleftirler.

Davaya konu somut olayda yanlar arasında Edirne 2. Noterliği’nde 23.06.2006 tarih 7128 yevmiye nolu düzenleme şeklinde gayrimenkul satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesi, yine aynı noterlikte 18.07.2008 tarih 8935 sayılı ek sözleşme düzenlenmiştir. Davalı yüklenici davacı arsa malikine ait Edirne İli Merkez İlçesi tapunun ada no 1417, parsel no 109’da kayıtlı taşınmaza kat karşılığı inşaat yapmayı üstlenmiştir.

Sözleşmeler uyarınca, zemin üstü birinci kat ile zemin üstü ikinci kat olmak üzere iki dairenin anahtar teslimi davacıya verilmesi kararlaştırılmıştır. Ayrıca, dairelerin yapım şekli ve kullanılacak malzemelerle ilgili nitelik ve teknik koşullar belirlenmiştir. Davalı yüklenici, inşaatın yapımına başlamış, edimini önemli oranda ifa edip davacı arsa malikine teslim etmiştir.

Yerel mahkemede görülen dava sırasında düzenlenen sözleşmeler getirtilmiş, tarafların gösterdikleri deliller toplanmış, davalı tanıkları dinlenmiştir. Yerinde 29.05.2009 günü yapılan tatbiki keşif sırasında gerekli inceleme yapılmış, uygulama uzman teknik inşaat mühendisi bilirkişi vasıtasıyla sağlanmıştır. Sözkonusu raporda davacı tarafa ait 1. kat dairesindeki ayıplı imalât bedeli 1.889,70 TL olarak hesaplanmıştır.

Bu rapor içeriği, hesap şekli açısından usul, yasaya ve yönteme uygun görülmüştür.

Yanlar arasındaki temel uyuşmazlık, ayıplı imalât bedeli ve ayıp ihbarının süresi içerisinde yapılıp yapılmadığı noktasında toplanmaktadır. Davalı yüklenici, eldeki bu davada yaptığı savunmada ayıp ihbarının yapılmadığı yönünde herhangi bir açıklamada bulunmamıştır. Davacı yan ise ayıp ihbarının süresinde bildirildiğini ısrarla dile getirmiştir. Bu durumda dosya kapsamı bir bütün halinde değerlendirildiğinde ayıp ihbarının yapıldığı, davalı yanın da aksi bir beyanda bulunmadığı anlaşılmaktadır. Ayıplı imalât bedeli de teknik bilirkişice her türlü kuşkudan uzak bir şekilde hesaplanmış, alacak miktarı açıkça tespit olunmuştur. Buna rağmen yerel mahkemece davanın reddine karar verilmesi isabetli olmamıştır.

Yukarıdan beri yapılan açıklamalar dikkate alınarak, bilirkişi raporunda hesaplanan ve hükme esas alınması uygun görülen 1.889,70 TL’ye hükmedilmesi, uyuşmazlığın bu şekilde çözümlenmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın reddine hükmedilmesi yerinde görülmemiş, kararın temyiz eden davacı yararına bozulması uygun görülmüştür.