KÜNYE
(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi 2009/769 E., 2010/406 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Şubat 2010
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Hakimliği
Karar Metni
339 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı-k.davalı ... ile davalı-k.davacı ... vekillerince istenmiş ise de davetiye masrafı bulunmadığından duruşma isteğinin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
- KARAR -
Asıl dava; sözleşmeye aykırılık nedeniyle tazminat, birleşen dava ise; 8 nolu dairenin tescili istemine ilişkin olup, mahkemece verilen karar davacı-k.davalı ... ile davalı ve birleşen davanın davacısı ... tarafından temyiz edilmiştir. 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle dükkana ekli deponun büyük yapılmış olmasının dükkanın değerine katkı yapmayacağının bilirkişi raporuyla anlaşılmasına göre tarafların aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2-Mahkemece asıl davada hükmedilen alacağa dava tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine karar verilmiştir. Oysa davada sözleşmeye aykırılık nedeniyle uğranılan zarar karşılığı 5.000,00 TL’nin ödetilmesi istenilmiş, 16.10.2007 tarihinde harcı ödenmek suretiyle talep 30.779,00 TL olarak ıslah edilmiştir. Bu durumda 5.000,00 TL’ye dava tarihinden, ıslahla artırılan 25.779,00 TL’ye ıslah tarihinden faize hükmedilmelidir.
Yine birleşen davada arsa sahibi davalı vekâlet ücreti ile sorumlu tutulmuştur. Asıl davadaki tazminat bedelinin ödenmesi kaydıyla tescile (birlikte ifaya) karar verildiğine göre teminat niteliğindeki bağımsız bölüm tapusunu davalı arsa sahibi elde tutmakta haklı olduğundan yargılama masrafları ve vekâlet ücreti ile sorumlu tutulamaz.
Kararın bu nedenlerle bozulması gerekir ise de düşülen hataların giderilmesi yeniden yargılamaya ihtiyaç göstermediğinden hükmün HUMK’nın 438/VII. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
Yargıtay 15. Hukuk Dairesi, E. 2009/769, K. 2010/406, 1 Şubat 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama