Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2010/4067 K.2010/5659

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı-k.davacı İSKİ Genel Müdürlüğü vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Yüklenici şirket tarafından açılan 1994/1687 Esas sayılı davada ödenmeyen hakediş bedelinin tahsili istemiyle başlatılan icra takibine itirazın iptâli ile takibin devamı ve %40 oranında icra inkâr tazminatının tahsili; 1995/619 ve 1995/561 Esaslı davalarda hakedişle bağlanmayan imalâtların bedeli; iş sahibi İSKİ tarafından açılan davada ise yapılan fazla ödemelerin tahsili istenmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak davalar birleştirilmiş ve yapılan yargılama sonucunda yüklenici şirket tarafından açılan davaların kısmen kabulüne, iş sahibi İSKİ tarafından açılan davanın ise reddine karar verilmiş, hüküm davalı ve karşı davacı İSKİ vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ve karşı davacı İSKİ'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Mahkemece 1995/619 ve 1999/561 Esas sayılı davalarda hüküm altına alınan alacağa işin durdurulduğu 30.06.1994 tarihinden itibaren reeskont faizi uygulanmıştır. İşin durdurulmasına ilişkin maddi olay temerrüt oluşturmaz. BK'nın 101/I. maddesine göre temerrüt kesin bir vadenin sonunda veya alacaklının yöntemine uygun ihtarnamesiyle gerçekleşir.

Somut olayda yüklenici şirket Üsküdar 5. Noterliği'nden gönderdiği 20.02.1995 tarih 8101 sayılı ihtarname ile hakedişe bağlanmayan 16.032,37 TL tutarındaki imalât bedelinin 7 gün içinde ödenmesini istemiş, temerrüt ihtarın tebliğ edildiği 21.02.1995 tarihine tanınan 7 günlük sürenin eklenmesiyle 28.02.2005 tarihinde gerçekleşmiştir.

Mahkemece her iki dava bakımından bu tarihin faize başlangıç alınması gerekirken, hataya düşülerek işin durdurulduğu tarihten itibaren faiz yürütülmesi doğru olmamıştır. Nevar ki yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nın 438/VII. maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.