Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2013/5649 K.2014/968

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Dava, davacı taşeron ile davalı yüklenici arasında ödenmeyen iş bedelinin tahsili talebiyle başlatılan icra takibine itirazın iptâli ve %40 icra inkâr tazminatı ödenmesi talebinden ibaret olup, mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı, davalı yüklenicinin üstlendiği A..D..Hastanesi Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Merkezi'nin inşaatında muhtelif dolgu ve hafriyat işi yaptığını ve iş bedelinin ödenmediğinden bahisle dava açmış ve 09.04.2009 tarihli “A..F..Tedavi ve Rehabilitasyon Merkezi Binası Şantiyesi” başlıklı belgeye ve davalı şirket ortağı D..G.. tarafından düzenlenen bonolara delil olarak dayanmıştır. Mahkemece tanıklar dinlenmiş ise de; sözü edilen belge ve bonolara ilişkin bir inceleme ve değerlendirme yapılmamıştır. Bu inceleme ve değerlendirme yapılmaksızın akdin varlığının yazılı delille ispat edilmediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi isabetli olmamıştır.

Mahkemece yapılması gereken iş; davacının delil olarak dayandığı 09.04.2009 tarihli sözü edilen belge ile davalı şirket ortağı olduğu anlaşılan D.. G..tarafından düzenlenen bonolarla ilgili olarak davalı şirket yetkilisi 6100 sayılı HMK'nın 169 ve devamı maddeleri gereğince isticvap edilmeli, imzayı inkâr etmeleri halinde belge asılları ibraz ettirilmeli ve gerektiğinde imza incelemesi yaptırılmalı, imzaların aidiyeti subuta erdiğinde bu belgelerde imzaları bulunanların 818 sayılı mülga BK 32 ve devamı maddeleri gereğince davalı şirketi temsil edip etmedikleri de araştırıldıktan sonra davacı tarafın yemin deliline dayandığı da dikkate alınarak sonucuna uygun bir karar verilmelidir.

Öte yandan; itirazın iptâli davası olup, HMK'nın 105. maddesinde düzenlenen eda davası niteliğinde olması ve HMK'nın 118 ve devamı maddelerinde düzenlenen yazılı yargılama usulüne tâbi olmasına rağmen, yargılamanın 23.11.2011 tarihli oturumunda eda davası olduğu ve basit yargılama usulüne tâbi olduğunun, 22.02.2012 tarihli oturumunda ise davanın inşai dava olduğu ve basit yargılama usulüne tâbi olduğunun belirlenmesi doğru olmamıştır.