Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2014/2903 K.2014/5270

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Dava hakem kararının iptâli istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine dair verilen karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında ........1996 tarihinde “... ... ... .... Müdürlüğü ve Su ve Atıksu İşletme Hizmetlerinin verilmesine ilişkin sözleşme” akdedilmiştir. Sözleşmenin yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK'nın 516 ve devamı maddelerinde bu kanuna göre verilecek hakem kararına karşı temyiz yoluna başvurulabileceği kabul edilerek bozma sebepleri düzenlenmiştir.

01.....2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK'nın 439. maddesinde hakem kararlarına karşı yalnızca iptâl davası açılabileceği hükmü getirilmiş ve iptâl sebepleri tahdidi olarak sayılmıştır. Hakem davası ....09.2002 günü açılmıştır. Tahkim şartını düzenleyen sözleşmenin “.... ....” başlığı altında ...........

“Tek Kanun Yolu” başlıklı maddede “Taraflar ne olursa olsun herhangi bir sebeple bu sözleşmenin uygulanması veya yorumlanmasından çıkan ve taraflardan birinin dostane çözüm talebinin diğer tarafın eline geçmesinden itibaren 30 gün içinde madde .......'de belirtildiği gibi giderilemeyen ihtilâfların bu madde hükümlerine uygun olarak ve sadece tahkim yoluyla çözümleneceğini kabul ederler” hükmüne yer verilmiştir.

Sözleşmenin genel hükümler bölümünün tanımlara ilişkin ....... maddesinde “Cari Kanunlar Türkiye Cumhuriyeti'nin kanunları anlamına gelir” denilmiş, aynı maddenin ....... maddesinde, uygulanacak hukukun Türkiye Cumhuriyeti kanunları olduğu, sözleşmenin Türkiye Cumhuriyeti kanunlarına göre yorumlanacağı ve her türlü ihtilâf da uygulanacağı taraflarca belirlenmiştir.

Yine sözleşmenin tahkim kuralları başlıklı ........... maddesinin c bendinde “hakemler ihtilâfı cari kanunların maddi hukuk normlarını ve usul kurallarını dikkate alarak çözümleyecektir” denilmek suretiyle hakemlerin uygulaması gereken usul ve maddi hukuk kurallarını kararlaştırmışlardır. Bu düzenlemeler dışında tahkimle ilgili taraflar arasında yeni bir sözleşme ve ihtilâfın HMK'ya göre çözümlenmesini kabul ettiklerine dair bir anlaşmanın varlığı da ileri sürülmemiştir.

Her ne kadar tahkim şartı ya da sözleşmesi yargılamanın devlet mahkemelerinde mi yoksa hakemde mi görüleceğine ilişkin olduğundan usul sözleşmesi niteliğinde ise de, bu

sözleşmenin düzenlenmesi ve geçerliliği maddi hukuk işlemidir. Tahkim şartı ya da sözleşmesi yapılması maddi hukuk işlemi olduğundan sonradan çıkartılan yeni kanunlar, düzenlendiği tarihte yürürlükte bulunan kanuna göre geçerli olarak kurulan sözleşmeleri ve sözleşme hükümlerini geçersiz hale getirmez. Maddi hukuk sözleşmelerinin geçerliliklerinin yapıldığı tarihteki yasa hükümlerine tabi olduğu doktrin ve ... içtihatlarında tartışmasız kabul edilmektedir.

Bu durumda tahkim şartını da ihtiva eden yanlar arasındaki sözleşme maddi hukuk işlemi olduğu, taraflar uyuşmazlığın hakemde ve açıkça geçerli kanunlar (uygulanacak hukukun Türkiye Cumhuriyeti kanunları olduğu) denilmek suretiyle, sözleşmenin yapıldığı tarihte o kanun geçerli ve yürürlükte olduğundan HUMK'ya göre çözümünü kabul ettikleri ve bu sözleşme halen geçerli ve taraflar için bağlayıcı bulunduğundan sözleşme tarihindeki maddi ve usul hukuku kurallarının uygulanması gerekir.

Somut olayda 6100 sayılı HMK'nın 439. maddesiyle getirilen hakem kararlarına karşı sadece iptâl davası açılabileceği hükmünün uygulanması olanağı bulunmamaktadır. Tarafların iradesiyle uygulanmasını kabul ettikleri Türk Kanunları arasında olan HUMK'nın 516 ve devamı maddelerinde iç tahkim davası sonucu verilen hakem kararına karşı temyiz yoluna başvurulabileceği kabul edildiğinden, iptâl davasının bu sebeple reddine karar verilmesi gerekir.

.