Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2015/46 K.2015/4182

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Dava, eserin ayıplı olmasından kaynaklanan zarar istemine ilişkin olup mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı davasında, 27.11.2000 tarihli sözleşme ile davalının Adana Vergi Dairesi Başkanlığı'nın Ana Hizmet Binası'nın tadilât işini üstlendiğini, işin kesin kabulünün 10.12.2012 tarihinde yapıldığını, ancak bir süre sonra bina cephesindeki traverter plak parçalarının koptuğunu belirterek yeniden yapılması için gerekli 403.450,43 TL'nin tespit tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiş, mahkemece dava kabul edilmiştir.

Sözleşme tarihinde yürürlükte olan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 101. maddesine göre bir alacağa davadan önce faiz uygulanabilmesi için borçlunun alacağın varlığı ve miktarını gösterir ihtarname ile temerrüde düşürülmesi gerekir. Somut olayda; davalının davadan önce temerrüde düşürüldüğüne ilişkin herhangi bir delil sunulmadığından hüküm altına alınan alacağa tespit tarihinden itibaren faiz uygulanması doğru olmamıştır.

Diğer taraftan, davacı dava dilekçesinde tespit masraflarını da talep etmiş, mahkemece bu giderler hükmedilen alacak miktarına dahil edilerek karar verilmiştir.

22.03.1976 gün ve 1-1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre, davanın açılmasından önce, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 368-374. maddeleri uyarınca yapılan delillerin tespitine ilişkin giderler, aynı Kanunun 413-416. maddelerinde yer alan yargılama giderlerinden olup, yargılama giderlerinin dökümü içerisinde gösterilerek, kabul-red oranına göre davalı tarafa yüklenmesi gerekirken, asıl alacak içerisinde değerlendirilerek karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

Ne var ki düşülen bu hatanın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, kararın 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'nın 438/VII. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.