Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2017/104 K.2017/2124

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm davacı-birleşen dosya davalısı.... ile davalı-birleşen dosya davacısı vekillerince temyiz edilmiş, davalı-birleşen dosya davacısı vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı-birleşen dosya davalısı.... vekili Avukat ... ile davalı-birleşen dosya davacısı vekili Avukat Gülin Türkucu geldi. Diğer davalı asiller ve vekilleri gelmedi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Asıl dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan bakiye iş bedelinin tahsili ve kesin hesabın çıkartılması, birleşen dava ise fazla ödenen bedelin iadesi istemlerine ilişkin olup, mahkemece yapılan yargılama sonunda asıl davanın ıslah dilekçesi gözetilerek kabulüne, birleşen davanın reddine dair verilen karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir. Davacı yüklenici, davalı ise iş sahibidir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı yüklenicinin dava dilekçesinde, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 5.000,00 TL alacağına 13.12.2002 temerrüt tarihinden itibaren reeskont faizi yürütülmesini talep ettiği, bu talebini 13.12.2004 tarihli ıslah dilekçesiyle 1.110.786,42 TL'ye çıkardığı, mahkemece

./..

s.2

15.H.D.

2017/104

2017/2124

davanın kabulü ile 1.110.786,42 TL alacağın 5.000,00 TL’sine dava tarihinden, ıslah edilen 1.105.786,00 TL’sine ise ıslah tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine karar verildiği anlaşılmış ise de; davacının davalıyı davadan önce 493.416,38 TL alacak bakımından 13.12.2002 tarihinde temerrüde düşürdüğü anlaşıldığından bu miktar alacak bakımından 13.12.2002 temerrüt tarihinden, bakiye alacak bakımından ise ıslah tarihinden itibaren 3095 sayılı Yasa’nın 2. maddesi uyarınca reeskont faizi yürütülmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, bu nedenle kararın bozulması gerekmiş ise de;

yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK’nın 438/VII maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.