Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/9671 K.2016/1291

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü: I-Yakınan ...'in temyiz istemi ile sanığın mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yakınanın 14.05.2009 günlü oturumda şikayetçi olduğunu beyan ettiği ancak katılmak istemediğini beyan ettiğinin anlaşılması karşısında 5271 sayılı CMK’nın 237 ve devamı maddeleri hükümlerine göre,

usulen mahkemeye başvurarak davaya katılmamış ve katılan sıfatını kazanarak temyiz yetkisini elde etmemiş olan yakınan ...'in temyiz isteminin ve ayrıca sanık ...'in mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin de 14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 2.000,00 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından,

sanığın mala zarar verme suçundan yakınanın ise tüm suçlar yönünden temyiz istemlerinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Sanığın hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelen temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yargılama gideri olarak hesaplanan 15,85 TL'nin CMK'nın 324/4. maddesine 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesiyle eklenen değişiklik gözetilerek, terkin edilecek miktar olan 20,00 TL'nin altında kaldığının anlaşılması karşısında, hazineye yükletilmesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,