Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/10067 K.2018/5755

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Müşteki ... bankamatik kartının cüzdanında olmadığını, paranın çekildiği 17.04.2013 tarihinde fark etmesi üzerine bankayı arayarak kullanıma kapattırmak için başvuruda bulunduğunun anlaşılması ve sanık parayı çektikten 2-3 ay sonra karttan çektiği 510,00 TL’yi müştekiye iade ettiğini, sanık müdafii de 8 nolu celse de “Müvekkil posta havalesi ile zararı giderdiğini bildirmiş, ancak hangi postaneden gönderdiğini tespit edememektedir,

T.C. kimlik numarası ile araştırılmasını istiyorum’’ şeklinde beyanda bulunması üzerine sanık ve müştekinin T.C. kimlik numaraları gönderilerek müşteki adına yapılmış bir havale işleminin olup olmadığının tespiti için yazılan müzekkereye cevaben Pttbank Daire Başkanlığı tarafından gönderilen havale listesi incelendiğinde sanık tarafından müşteki adına yapılan herhangi bir ödemenin olmadığı, sanık ve müdafii tarafından da ödemeye ilişkin herhangi bir belge de ibraz edilemediğinden,

sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde TCK’nın 168. maddesinin ve banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan TCK’nın 245\5. fıkra uyarınca TCK’nın 168. maddesinin uygunlaması yönündeki tebliğnamedeki 1 nolu görüşe katılmayarak yapılan incelemede;

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan İstanbul 52. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2011/399 Esas ve 2012/913 Karar sayılı ilamındaki mahkumiyetin, TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçuna ilişkin olması ve hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının ve sanığın başka da

tekerrüre esas alınabilecek sabıkası olmadığının anlaşılması karşısında, tekerrüre esas alınan bu ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasının ve 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.