Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/6450 K.2018/9856

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık ... hakkında müşteki ...'e karşı işlenen hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçları yönünden; sanık ... hakkında, müşteki ...'e ve müşteki ...'a karşı işlenen hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçları yönünden yapılan temyiz incelemelerinde;

Dosya kapsamına göre, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık ...'ın, müşteki ...'a karşı atılı suçları işlediğini dair mahkumiyetine yeterli, kesin, inandırıcı ve hukuka uygun delil bulunmadığı göz önüne alındığında, sanık ...'nın, müşteki ...'a konut dokunulmazlığının ihlali suçunu birden fazla kişiyle birlikte işlediğine dair somut bir delilin bulunmadığından; sanık ... hakkında müşteki ...'a karşı işlenen konut dokunulmazlığının ihlali suçundan 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

2-İştirak halinde suç işleyen sanık ve suça sürüklenen çocuktan sarfına sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinin ayrı ayrı, ortak yapılan yargılama giderlerinin ise payları oranında alınmasına karar verilmesi gerekirken, yargılama giderlerinin eşit olarak alınmasına karar verilmek sureti ile 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,

3-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...'ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık ... hakkında müşteki ...'a karşı işlenen konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın çıkartılması; ayrıca T.C.

Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk nedeniyle;hüküm fıkralarından TCK'nın 53. maddenin uygulanmasına yönelik bölümlerin çıkartılması ile yerlerine "TCK'nın 53. maddesinin Anayasa Mahkemesi'nin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulanmasına" cümlesinin eklenmesi;

son olarak hüküm fıkrasından yargılama giderlerine ilişkin kısımı çıkartılarak yerine "neden oldukları yargılama giderinin sanıklardan ayrı ayrı, ortak yargılama giderlerinin de paylarına düşen miktarda eşit olarak tahsiline" cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASI,

II-Sanık ... hakkında, katılan ...'ya karşı işlenen hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından; sanık ... hakkında katılan ... ve müşteki ...'a karşı hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemelerinde; Dosya kapsamına göre, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanık ...'nın diğer savunmalarında inkar etse de, 11.09.2013 tarihli celsede alınan savunmasında, olay tarihinde yalnızca DNA örneğinin bulunduğu müşteki ...'a ait eve tek başına hırsızlık amacıyla girdiğini, diğer suçlamaları kabul etmediğini belirttiği, sanık ...'ın ise tüm aşamalardaki savunmalarında atılı suçlamaları kabul etmediğini ifade ettiği, buna göre, müşteki ...'a karşı işlenen suçlar yönünden sanık ...'nın olay yerinde DNA profilinin bulunduğu ve suçunu 11.09.2013 tarihinde ikrar ettiği, ancak sanık ...'ın müşteki ...'a karşı ve ayrıca her iki sanığın da katılan ...'ya karşı işlenen suçlar yönünden,

dosya içerisinde sanıklara ait olay yerinde parmak izi, DNA analizine cevap verecek vücut izi raporu, kamera görüntüsünün bulunmadığı, yine olay anına ilişkin yeminli tanık anlatımı ve benzeri somut delilin olmadığı, sanıkların olay yerinde yakalanmadıkları hususları göz önüne alındığında, birbirine yakın yerlerde ikamet eden müştekilerin evine benzer yöntemlerle girilmesinin diğer delillerle destenklenmediğinin anlaşılması karşısında, sanık ...'ın müşteki ...'a karşı ve ayrıca her iki sanığın ...'ya karşı atılı suçlardan mahkumiyetlerine yeterli, kesin, inandırıcı ve hukuka uygun delil bulunmadığı gözetilmeden, beraatleri yerine,

yazılı şekilde hükümlülüklerine karar verilmesi;

Kabule göre de;

2-İştirak halinde suç işleyen sanıklardan sarfına sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinin ayrı ayrı, ortak yapılan yargılama giderlerinin ise payları oranında alınmasına karar verilmesi gerekirken, yargılama giderlerinin eşit olarak alınmasına karar verilmek sureti ile 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,

3-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,