Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/7387 K.2018/8861

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Yasa'nın 108/2. maddesi uyarınca tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağının anlaşılması karşısında;

sanığın adli sicil kaydına göre, önceki suçlarının içinde tekerrüre esas alınabilecek en ağır mahkumiyetin Malatya 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 25/05/2004 kesinleşme tarihli, 2002/47 Esas ve 2003/132 Karar sayılı kararına konu 8 yıl 1 gün hapis cezası olduğu ve henüz infaz edilmediği anlaşılmakla, anılan ilamın infaz tarihini gösterir onaylı örneğinin getirtilerek sonucuna göre bu ilamın TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınıp alınamayacağının değerlendirilmesi gerekirken, daha az cezayı içeren Elazığ 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 02/04/2014 kesinleşme tarihli,

2011/91 Esas ve 2012/72 Karar sayılı ilamın tekerrüre esas alınması aleyhe temyiz olmadığından; ayrıca Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.