Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/8566 K.2018/9583

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın, müştekinin seçim bürosunda çalışırken, masa üzerine bıraktığı cep telefonunu çalması eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde tanımlanan bina veya eklentileri içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında hırsızlık suçunu oluşturmasına karşın, aynı Yasa'nın 141/1. maddesi ile eksik ceza tayini, müştekiye ait cep telefonunu sanıktan satın alan ....’ın soruşturma aşamasında hırsızlık malı olduğunu bilmediği cep telefonunu Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığı'na rızasıyla teslim ettiği olayda;

sanık ...’ün rızasına dayalı bir iade bulunmadığı ve koşulları oluşmadığı gözetilmeden, sanık hakkında TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından, her ne kadar hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçu da uzlaşma kapsamına alınmış ise de,

atıfet kuralı uyarınca Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 04.03.2008 gün, 2008/6-47 Esas ve 2008/43 Karar sayılı Kararı ışığında, sanığın, yanılgılı uygulama nedeniyle ortaya çıkacak sonuçtan ikinci kez yararlandırılmasının hakkaniyete aykırı sonuçlar doğmasına, adalet ve eşitlik ilkelerinin sakatlanmasına yol açacağı değerlendirildiğinden bozma nedeni yapılmamıştır.