Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2007/5297 K.2008/1470

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili müvekkili şirkete kasko sigortalı araçta meydana gelen 8.000 YTL hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini, davalının olayda tam kusurlu olduğunu, davalı aracın trafik sigortasından 718.735.026 TL tahsil edildiğini belirterek bakiye 7.281.264.974 TL'nın ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, kusuru, hasarı, faizi kabul etmediğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemenin 27.1.2004 gün 2003/447-2004/53 sayılı kararın davalı vekilince temyizi üzerine Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 21.4.2005 gün 2005/1762-4007 sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmiştir.

Yargılama sonunda mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, 5.460.94 YTL tazminatın ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacıya sigortalı araçta meydana gelen ve bilirkişi raporunda tesbit edilen 8.000 YTL hasar bedelinden önce

../...

-2- 2007/5297 2008/1470

davalının %75 kusur oranına isabet eden meblağın (6000YTL) bulunarak bu miktardan davalı trafik sigortasınca ödendiği bildirilen 718.735.026 TL'nın mahsubu ile davalının sorumlu olacağı 5.281.264.974 TL tazminata hükmedilmesi gerekirken mahkemece zarardan önce sigortaca yapılan ödemenin düşülüp sonra kusur indirimi yapılmak suretiyle davalı aleyhine yazılı olduğu biçimde 5.460.94 YTL tazminata hükmedilmesi doğru değildir.