KÜNYE
(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi 2008/4782 E., 2009/342 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Şubat 2009
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
284 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı .... Vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili dava dilekçesiyle, müvekkili şirkete kasko sigortalı araca, davalıların maliki, sürücüsü ve ihtiyari mali mesuliyet sigortacısı olduğu aracın tam kusurlu çarparak hasara neden olduğunu ileri sürerek, sigortalısına ödenen miktardan kalan 4.614.-YTL tazminatın ödeme tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep etmiştir.
Davalı ... vekili cevap dilekçesiyle, olayda kusurlarının belirtilenden daha az olduğunu savunmuştur.
Davalı ..., davaya cevap vermemiştir.
Davalı .... Vekili de, sorumluluklarının poliçe limiti ve sigortalının kusuru ile sınırlı olduğunu, dava tarihinden faiz istenebileceğini, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, dosya kapsamına göre davanın kısmen kabulü ile 2.460,50.-YTL tazminatın, 28.4.2004 ödeme tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı .... vekili tarafından temyiz edilmiştir.
2918 sayılı KTK'nun 99/1. maddesinde "sigortacının kendisine tazminat ödenmesi için gerekli ihbar yapılıp belgenin ibrazından itibaren 8 iş günü içinde ödeme yapılacağı" hükme bağlanmıştır. Davalı sigortacı yönünden sigorta bedelini ödeme yükümlülüğü ancak bu tarihte, böyle bir başvuru bulunmadığı takdirde ise dava tarihinde doğmaktadır. Davalı ... şirketine ihbar yazısının tebliğine dair dosyada belge bulunmadığından bu davalı yönünden dava tarihinden faize hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değil bozma nedeni ise de bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2008/4782, K. 2009/342, 2 Şubat 2009 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama