KÜNYE
(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi 2008/4890 E., 2009/857 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Şubat 2009
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
283 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili dava dilekçesinde, davalıya zorunlu mali sorumluluk sigortalı olan müvekkiline ait aracın karıştığı trafik kazası sonucu, yaralanan karşı araç sürücüsünün tedavi giderleri müvekkilince ödenerek ibraname ve vekaletname alındığını; başvuruya rağmen davalı ... şirketince ödeme yapılmadığını, 3.071.79 YTL alacağın rücuen tahsili için başlatılan ilamsız icra takibinin davalının itirazı üzerin durduğunu belirterek, itirazın iptaliyle takibin devamına, %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili, aracın kaza tarihinde geçerli bir poliçesinin bulunmadığını ve poliçenin kazadan sonra geriye dönük olarak tanzim edildiğini, bu nedenle davacının tazminat talebinin reddedildiğini, haksız fiilden kaynaklanan alacak likit olmadığından icra inkar tazminatı talep edilemeyeceğini bildirerek, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, kazanın meydana gelmesinde davacı araç sürücüsünün tam kusurlu olduğu, poliçe tanzim tarihi 03.02.2003 olup, kazanın 10.02.2003 tarihinde meydana geldiği, poliçenin kazadan sonra düzenlendiğine dair herhangi bir bilgi ve belge ibraz edilmediğinden, davalı ... şirketinin poliçe kapsamında tazminat ödemekle yükümlü bulunduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne, davalının takibe vaki itirazının iptaliyle takibin devamına, 3.071.79 YTL’na takipten itibaren yıllık %48 ve değişen oranlarda avans faizi uygulanmasına, alacak likit olduğundan %40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2008/4890, K. 2009/857, 23 Şubat 2009 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama