Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2008/4948 K.2009/673

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalının maliki olduğu araç ile dava dışı aracın eşit oranda kusurları ile karıştıkları trafik kazası sonucu, müvekkili şirkete kasko sigortalı aracın hasara uğradığını belirterek, sigortalısına ödediği 9.484.00 YTL tazminattan, dava dışı aracın sigortasından tahsil edilen miktarın mahsubu ile bakiye 4.742.00 YTL’nin ödeme gününden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, kusura ve tazminat miktarına itiraz ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, olayda davalı sürücüsü tam kusurlu olduğundan, davanın kısmen kabulü ile, 3.958.00 YTL’nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekilinin temyizi, 784.00 YTL yönünden kısmen red kararının doğru olmadığına ilişkindir.

07.10.2004 tarih, 25606 Sayılı Resmi Gazetede yayınlanan ve 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5236 sayılı Kanun ile HUMK’na eklenen ek madde 4 ile aynı yasanın 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2007 tarihinden itibaren 1.170.00 YTL’ye çıkarılmıştır.

Temyize konu karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.