Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2008/5184 K.2009/527

4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 879 ]

6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 1269 ]

6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 1270 ]

"İçtihat Metni"

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkiline ait aracın davalı şirkete kasko sigorta poliçesi ile sigortalı olduğunu, araçta meydana gelen hasar bedelinin sigortalıya ödenmediğini belirterek, 22.000,00 YTL tazminatın, 14.11.2006 tarihinde işleyecek avans faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, sigortalının gerçeğe aykırı beyanda bulunduğunu, aracı başkasının kullandığı ve sürücünün alkollü olduğunu, hasarın poliçe teminatı dışında olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının hasarın teminat dışında kaldığını ispat edemediği gerekçesi ile davanın kısmen kabulü ile; 21.500,00 YTL tazminatın, 29.11.2006 ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

TTK'nın 1269. maddesi uyarınca, malı rehin alan kimse sıfatıyla o mal üzerindeki menfaatini kendi adına sigorta ettirebileceği gibi, aynı Yasa'nın 1270. maddesi hükmü gereğince, bir başkasının da rehin konusu malı, rehin alan hesabına ve onun lehine sigorta ettirmesi mümkündür. 4721 sayılı Türk Medeni Kanu'nun 879 maddesi gereğince, sigorta tazminatının öncelikle rehin hakkı sahibine verilmesi ve açık muvafakatinin alınması gerekmektedir.

Somut olayda dain ve mürtehin sıfatı bulunan dava dışı bankanın, tazminatının davacıya ödenmesine muvafakati olup kaonusu araştırılmamıştır.

Bu durumda mahkemece yapılacak iş; dain ve mürtehin sıfatı olan bankanın muvafakati olup olmadığı araştırılmalı, bankanın muvafakati sağlandığı takdirde yargılamaya devam edilerek dava sonuçlandırılmalı, aksi halde; davanın aktif husumet ehliyeti yokluğundan reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.