Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2009/2366 K.2009/6245

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine dair verilen hükmün, süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkili şirkete kasko sigortalı araç seyir halinde iken, yol üzerinde bulunan davalıya ait rögar kapağı kenarındaki çukura düşmesi sonucu hasara uğradığını belirterek, sigortalısına ödediği 785.25 YTL’nın ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde, yargı yolu ve görev itirazında bulunarak, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre, davalı kurumun hizmet kusurundan kaynaklanan zararın rücuen tahsiline ilişkin davanın idari yargıda görülmesi gerektiği anlaşılmakla, yargı yolu nedeniyle mahkeme görevsiz olduğundan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

07.10.2004 tarih,25606 Sayılı Resmi Gazetede yayınlanan ve 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5236 sayılı Kanun ile HUMK’na eklenen ek madde 4 ile aynı yasanın 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2008 tarihinden itibaren 1.250.00 YTL’na yükseltilmiştir.

Temyize konu karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.