KÜNYE
(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi 2009/4822 E., 2009/8784 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Aralık 2009
- Mahkemesi
- İcra Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
271 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı üçüncü kişi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı 3 kişi vekili dava dilekçesi ile, Kayseri 1.İcra Müdürlüğünün 2006/5 Esas sayılı dosyasından 14.08.2008 tarihinde haczedilen plastik enjeksiyon makinesinin, borçlunun borcuna karşılık olarak davacı tarafından satın alındığı ve daha sonra da borçluya kiraya verildiğini belirterek, İİK’nun 96 ve devamı maddeleri gereğince davanın kabulü ile haczin kaldırılmasını talep etmişlerdir.
Davalı alacaklı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece, İcra Mahkemesinin takibin devamına ilişkin kararının 22.05.2007 tarihinde davacıya tebliğ edilmesine karşın davanın 7 günlük yasal süreden sonra açıldığından davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı 3.kişi vekilince temyiz edilmiştir.
Dava, 3.Kişinin İİK’nun 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak açtıkları istihkak davası ilişkindir.
Davanın konusunu 14.08.2008 tarihli hacze yönelik istihkak davası oluşturmakta olup dava 18.08.2008 tarihinde yasal süresi içerisinde açılmış(İİK’nun 96/3) olduğu anlaşılmaktadır. Ancak davacının, alacağına karşılık olarak satın aldığı malı yine borçlusuna teslim ederek kiraya vermesi yaşam deneyimlerine aykırı olup davanın esastan reddi gerekmektedir.
Mahkemece, bu maddi ve hukuku olgular dikkate alınarak davanın esastan reddine karar vermesi gerekirken, dava konusu olmayan 07.03.2007 tarihli hacze ilişkin takibin devamı kararının tebliğ tarihi esas alınarak yazılı şekilde süreden red kararı verilmesi doğru değil isede sonucu itibariyle doğru olan yerel mahkeme hükmünün yukarıda açıklanan gerekçelerle onanması gerekmiştir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2009/4822, K. 2009/8784, 22 Aralık 2009 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama