KÜNYE
(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi 2009/7438 E., 2010/1776 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Mart 2010
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
302 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili, müvekkiline ait araca davalı şirkete ait aracın çarparak hasara neden olduğunu, araçta 17.810 TL hasar bedeli belirlendiğini, 8.000,00 TL.nın davalının ZMSS tarafından karşılandığını, kalan miktarın tahsili için yapılan icra takibine davalının itiraz ettiğini belirterek itirazın iptaline takibin devamına, %40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili, müvekkili şirketin araç kiralama işi yaptığını kazaya karışan aracın dava dışı şahsa sekiz günlüğüne kiralandığını, sorumlulukları bulunmadığın davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile itirazın iptali ile 8.251,00 TL.ya 22.7.2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile takibin devamına karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Davacı icra takip dosyasında takip konusu alacağa 19.12.2007 tarihinden itibaren yasal faiz uygulayarak talepte bulunmuş mahkemece HUMK. 74. maddesine aykırı şekilde davacının talebi aşılarak tazminata 22.7.2007 tarihinden
itibaren faiz uygulanmış olması doğru değil bozma nedeni ise de yanlışlığın giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden hükmün düzeltilmesi uygun görülmüştür.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2009/7438, K. 2010/1776, 2 Mart 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama