Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2009/8864 K.2010/1991

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalının zorunlu mali sorumluluk sigortacısı olduğu aracın yaptığı kazada müvekkilinin murisinin öldüğünü, bu nedenle müvekkilinin destekten yoksun kaldığını ileri sürerek, ıslahla birlikte 74.955,89 TL tazminatın faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kusuru ve temerrüde düşürüldüklerini kabul etmediklerini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre, davacının destekten yoksun kaldığı ve davalı sigortanın sorumlu olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne, anılan meblağın temerrüt faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, ZMSS'dan kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de; ölen desteğin elde edebileceği gelirin belirlenmesi bakımından, soyut olarak belirlenen tutanağa göre desteğin aylık 1.000,00 TL gelir elde ettiği kabul edilerek tazminat hesaplanmıştır. Oysa bu hususta mahkemece davacı tarafa ispat için imkan tanınması, desteğin davacının taşınmazının ne şekilde işlendi-

ği, başka işlerde hangi dönemlerde ve ne kadar çalıştığı, yörenin koşullarına göre tarım işinde hangi seviyede gelir elde edebileceğinin araştırılması, gerektiğinde ilgili ticaret ve meslek kuruluşlarından sorularak ölen desteğin gelirinin belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde yetersiz bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.