Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2012/11676 K.2013/6659

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, trafik sigortası bulunmayan aracın neden olduğu kazada davacının sürekli malul kalacak şekilde yaralandığını ileri sürerek ıslah dilekçesi ile 83.540,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıda yazılı bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, davacının daimi iş gücü kaybı zararının, zarara neden olan aracın Zorunlu Mali Sorumluluk Sigorta Poliçesinin bulunmaması nedeniyle Güvence Hesabından tahsili istemine ilişkindir.

14.4.2010 tarihinde gerçekleşen kazadan sonra davacının 3.5.2010 tarihinde Antakya Devlet Hastanesi Baştabibliğine başvurusu sonucu hakkında düzenlenen 21.05.2010 günlü Özürlü Sağlık Kurulu Raporunda tüm vücut fonksiyon kaybı oranının %15 olduğu bildirilmiş,

22.12.2010 tarihinde eldeki davayı açan davacının kendiliğinden tekrar aynı hastaneye başvurusu sonucu düzenlenen 14.1.2011 günlü Özürlü Sağlık Kurulu Raporu ile bu kez özür oranını %46 olduğu belirtilmiş,

Davacı zararı 14.1.2011 günlü rapordaki %46 özürlülük oranına göre hesaplanmış,

Davalı vekilinin raporun Adli Tıp Kurumu 3.İhtisas Kurulundan alınması gerektiğine ilişkin itirazları üzerine bu kez davacı mahkemece Adli Tıp Kurumu Hatay Şube Müdürlüğü'ne sevk edilmiş,

Adli Tıp Uzmanı tarafından düzenlenen 9.4.2012 günlü raporda ise davacının Sosyal Sigortalar Sağlık İşlemleri Tüzüğüne göre %56 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağı mütalaa edilmiş,

Mahkemece davacının özür oranının %46 olduğuna ilişkin özürlü sağlık kurulu raporuna dayanılarak hüküm tesis edilmiştir.

Davacının maluliyet oranına ilişkin düzenlenen tüm raporlar arasında çelişki bulunduğu gibi 14.1.2011 günlü raporda "Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği" hükümlerine göre düzenlenmediğinden hükme dayanak yapılması mümkün bulunmamaktadır.

Bu halde davacının 2659 Sayılı Adli Tıp Kanunu'nun 16.maddesine göre Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesine sevki ile ilgili İhtisas Kurulundan "Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği" hükümlerine göre daimi işgücü kaybına uğrayıp uğramadığı ve varsa oranının belirlenmesi, sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde geçersiz Özürlü Sağlık Kurulu Raporuna göre karar verilmesi doğru görülmemiştir.