Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2012/9040 K.2013/6318

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili tarafından zorunlu mali mesuliyet sigortası ile sigortalı bulunan davalıya ait aracın, 17/07/2008 tarihinde sürücü ...'un yakıtının bitmesi üzerine araçtan inerek kapısı açık vaziyette itmek suretiyle ilerlerken aynı yönde arkadan gelen aracın önüne iterek diğer araca çarptığını, müvekkilinin diğer aracın kasko sigortacısına 12.500 TL hasar bedeli ödediğini, vefat eden sürücü ...’nün ehliyetsiz olduğunu, sigortalıya TTK’nun 1301. maddesi gereğince rücu edilebileceğini ileri sürerek, 12.500 TL’nin 24/02/2009 ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, aracın bozulması sebebiyle yolun kenarında durduğu ya da iteklendiği sırada kazanın meydana geldiğini, rücu şartlarının oluşmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalıya ait aracın ehliyetsiz sürücüsünün %70 oranında kazada kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 668,23 TL kalan