Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2013/3636 K.2014/3241

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalı Hüseyin İlter vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalının işleten/sürücüsü olduğu trafik sigortasız aracın karıştığı kazada vefat eden M. N. Ö. için hak sahibine 378,00.-TL, Mahsun Öncan için maluliyeti nedeni ile 80.000,00.-TL olmak üzere toplam 80.378,00.-TL ödeme yaptıklarını, yapılan ödemenin tahisli için davalı aleyhine takip yaptıklarını, davalının takibe itiraz ettiğini belirterek takibe itirazın iptali, takibin devamını ve % 40 icra inkar tazminatının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Hüseyin İlter vekili, müvekkilinin kusurunun bulunmadığını, ödenen tazminat miktarının fazla olduğunu, maluliyetin bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlara ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davalı işleten/sürücünün 5/8 oranında kusurlu olduğu kabul edilerek davanın kabulü ile itirazın iptaline, takibin devamına, icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davalı Hüseyin İlter vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde ve özellikle, ceza yargılaması sırasında alınan ve kesinleşen bilirkişi raporundaki kusur dağılımının

oluşa uygun olması sebebiyle benimsenmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı Hüseyin İlter vekilinin yerinde görülmeyen aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Dava, G.. H.. tarafından zarar görenlere ödenen tazminatın rücuen tahsili istemine ilişkin tazminat davasıdır.

Davacı G.. H.., trafik kazası sonucu yaralanması nedeni ile dava dışı M.. Ö..'ın daimi maluliyete uğradığını ileri sürmüş, mahkemece Van Eğitim ve Araştırma Hastanesi Raporunda Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırılması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik ölçükleri dikkate alınarak belirtilen % 52 sürekli çalışma gücü kaybına göre tazminat hesabı yapılan bilirkişi raporu hükme esas alınarak belirlenen maddi tazminata hükmedilmiştir.

“Cismani Zarar Halinde Lazım Gelen Zarar ve Ziyan” başlığı altında düzenlenen TBK'nın 46. maddesinde, bedensel zarara uğranılması nedeni ile talep edilebilecek zarar türleri belirtilmekte olup çalışma gücü kaybı da bu zarar türleri arasında yer almaktadır. Haksız fiil sonucu çalışma gücü kaybının olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebinin bulunması halinde, zararın kapsamının belirlenmesi açısından maluliyetin varlığı ve oranının belirlenmesi gerekmektedir.

Sözkosu belirlemenin ise Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesi veya Üniversite Hastanelerinin Adli Tıp Anabilim Dalı bölümleri gibi kuruluşların çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikayetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetinden, haksız fiilin gerçekleştiği tarihte yürürlükte olan Sosyal Sigortalar Sağlık İşlemleri Tüzüğü veya Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümleri dikkate alınarak yapılması gerekmektedir.

Somut olayda dava dışı M.. Ö..'ın yaralanmasına neden olan kazaya bağlı maluliyetine ilişkin olarak dosyada Van Eğitim ve Araştırma Hastanesi Raporu bulunmakta ise de, maluliyet oranı kaza tarihine göre yürürlükte bulunan Sosyal Sigortalar Sağlık İşlemleri Tüzüğü hükümleri dikkate alınarak belirlenmemiş olup yukarıda yapılan açıklamalar dikkate alınarak davacının çalışma gücü kaybı oranının belirlenmesi ve davacı G.. H..nın dava dışı M.. Ö..'a ödeme yaptığı tarihteki veriler dikkate alınarak yapılacak hesaplamaya göre tazminat miktarının belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile yazılı olduğu şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.