Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2015/1150 K.2017/7836

Taraflar arasındaki trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; 15/08/2009 tarihinde davalı ...'e ait ve davalı ...'in sürücüsü olduğu aracın davacının sürücüsü olduğu araca çarpması sonucunda davacının yaralandığını, davacının olay tarihinden itibaren çalışamadığı sürede uğradığı kazanç kaybı 12.000,00 TL, tedavi için yaptığı yol gideri 520,00 TL ve hastane masrafı 21,20 TL olmak üzere toplam 12.541,20 TL maddi tazminatın ve 5.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı vekili; 08/10/2014 havale tarihli dilekçesi ile dava değerini 51.645,16 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalılar vekili; davalıların kaza nedeniyle üzerlerine düşen bütün yükümlülükleri yerine getirdiğini, davacının bütün hastane masraflarının karşılandığını, davacının iddia ettiği aylık gelir miktarının oldukça fahiş olduğunu, davacının çalışamadığı yönündeki iddialarının da doğru olmadığını ve talep edilen manevi tazminatın fahiş olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile geçici iş göremezlik nedeniyle hesaplanan 4.070,05 TL maddi tazminatın olay tarihi olan 15/08/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine; yol masrafı olan 340,00 TL ile tedavi masrafı olan 21.20 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine; 5.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle, oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur ve maluliyet oranının, ayrıca maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına ve manevi tazminatın takdirinde B.K.nun 47.maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davacı vekilinin tüm ve davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Dava, cismani zarar nedeniyle geçici iş göremezlik, tedavi ve yol gideri ile manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davalılar lehine hükmedilecek vekalet ücreti hesaplanırken dava dilekçesine göre reddedilen 8.110,00 TL üzerinden değil, ıslah dilekçesine göre reddedilen 47.214,00 TL üzerinden hesaplama yapılarak 6.594,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken 1.500,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değil bozma nedeni ise de; bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden 6100 sayılı HMK'nun geçici 3/2 maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nun 438/7 maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

3-Ayrıca yargılama sonucunda kısmen haklılık durumu ortaya çıktığında ve kısmen kabul-kısmen red şeklinde hüküm kurulduğunda, harçlar yargılama giderleri gibi haklı çıkma oranında taraflar arasında paylaştırılamayacaktır. Zira, davanın reddi dışında harç daima davalıya yükletileceğinden, diğer giderler gibi kazanılan, kaybedilen miktara göre tekrar bölüştürme yapmak mümkün olmayacaktır.

Hükmün 5.bendinde belirtilen yargılama giderleri tutarı 1.472 TL'nin davanın kabul oranına (%16,6) göre davalının sorumlu olacağı miktarın hesaplanması sonucu elde edilen 250,22 TL ve oranlama yapılmadan hesaplanan 644,25 TL harç bedeli olmak üzere davalının sorumlu olduğu toplam miktarın 894,47 TL olduğu görülecektir.

Bu nedenle hesaplanan harç bedeli üzerinden oranlama yaparak ve davanın kabul oranı yanlış hesaplanarak yazılı şekilde karar verilmesi, doğru değil bozma nedeni ise de; bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, hükmün 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/II. maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK’nın 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.