Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2015/17110 K.2018/3943

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı karar verilmesine yer olmadığına dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davalı borçlu ... Mobilya Turizm İnşaat Gıda İthalat İhracat San.Tic.Ltd.

Şti'nin müvekkile olan borcunu ödememesi nedeniyle borçlu aleyhine ... takipleri başlattıklarını, dava konusu bağımsız bölümlerinin 12/10/2012 tarihinde muvazaalı bir şekilde diğer davalı ...'ya satmış gibi gösterdiğini, tasarruf işleminin gerçek bir satışı yansıtmadığını, iptalini talep ettikleri bu tasarruf işleminin borçlunun alacaklıya olan borcunu ödememek kastı ile yapıldığını ve kötü niyetli bir işlem olduğunu, diğer davalı ...'nun borçlu şirketin mali durumunun bozuk olduğunu ve borçlunun alacaklılarına zarar verme kastında olduğunu bildiğini,

...'nun borçlu şirket ortaklarının dayısı olduğunu ve bu durumu bilmemesinin de mümkün olmadığını belirterek davalılar arasında 12/10/2013 tarihinde gerçekleştirilen tasarruf işlemine konu olan gayrimenkullerin üzerindeki kaydın tashihine mahal olmadan İİK.277-284 maddeleri uyarınca cebri ... yoluyla alacağın tahsili için taraflarına yetki vermek üzere işlemin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere göre; dava konusu taşınmazların cebri satış yoluyla devredildiği ve taşınmazların satışından dolayı davalı 3.kişi olan ...nun elinde bir bedel kalmadığı anlaşıldığından "karar verilmesine yer olmadığına "karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, kararda yazılı diğer gerekçelere göre davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava konusuz kaldığından mahkemece davacı tarafından peşin ödenen harçtan maktu harcın mahsubu ile bakiyesinin talebi halinde davacıya iadesine karar verilmesi gerekirken, bu meblağın diğer yargılama gideri ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesi şeklinde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır. Ne var ki, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasının aşağıda belirtildiği şekilde ve 6100 Sayılı HMK.nun geçici 3. maddesinin 2. fıkrası delaletiyle, HUMK.nun 438/7.maddesi uyarınca düzeltilmiş haliyle onanması gerekmiştir.