KÜNYE
17. Hukuk Dairesi 2015/2984 E., 2017/8952 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Ekim 2017
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
320 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili dava dilekçesi ile; 25.04.2012 tarihinde meydana gelen trafik kazasında davacı müvekkilinin hayat fonksiyonlarına etki edecek şekilde ağır derecede kemik kırığı ile yaralandığını, davalının ... 1.Sulh Ceza Mahkemesinin 2012/463 Esası ile görülen davada mahkumiyetine karar verildiğini, davalının ağır kusurlu bulunduğunu belirterek 10.000,00 TL manevi tazminatın 25.04.2012 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı cevap dilekçesi ile; kaza tarihinde davacının kendisinin aracı ile geri gelirken birden yola fırladığını ve araca çarptığını, çarpma sonucu davacının yere düştüğünü, kendisinin arabadan inerek davacıyı kaldırdığını ve hastaneye götürmek istediğini ancak davacının bunu kabul etmediğini, davacının kendisine belinde daha önceden bir arıza olduğunu orasının ağrıdığını söylediğini sonra kendisini eve bıraktığını, davacının belinde meydana gelen kırığın kazadan mı yoksa daha öncedenmi olduğunun belli olmadığını, illiyet bağının söz konusu olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece iddia, savunma, taraf beyanları, toplanan tüm deliller, ... Devlet Hastanesinden alınan davacıya ait doktor raporları, tarafların mali ve sosyal durumları, ceza dosyası kapsamına göre, davanın kısmen kabulüne,
4.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 25/04/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak, davacıya verilmesine, fazlaya dair taleplerin reddine, dair karar vermiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2015/2984, K. 2017/8952, 11 Ekim 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama