KÜNYE
17. Hukuk Dairesi 2018/5890 E., 2020/4107 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Haziran 2020
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
319 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacılar vekili,davalıların sürücüsü, maliki ve trafik sigortacısı olduğu aracın itfaiye aracının davacıların oğlu ...’nun sürücüsü olduğu araçla karıştığı çift taraflı trafik kazasında davacıların oğlunun vefat ettiğini, kazada davalı sürücünün kusurlu olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000,00 er TL maddi, 30.000,00 er TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren yasal faizi ile davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsilini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile birlikte maddi tazminat talebini davacı ... için 11.212,43 TL, davacı ... için 10.875,17 TL ye yükseltmiştir.
Mahkemece, tarafların kusuru yönünden çelişkinin giderilmesi, bozma istenen ilamına uyularak yapılan yargılamada; ... aleyhine açılan davanın husumet yönünden reddine, maddi tazminat davasının kısmen kabulü ile, davalı ...Ş. poliçe limiti olan 57.500,00 TL. ve dava tarihinden itibaren faizle sorumlu olmak üzere davacı ... için 7.250,11 TL ve davacı ... için 7.474,95 TL. nın 15.8.2006 tarihinden başlayacak yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, davalı ...Ş. aleyhine açılan manevi tazminata ilişkin davanın reddine, davalılar ..., İstanbul Büyükşehir belediyesi aleyhine açılan manevi tazminata ilişkin davanın kısmen kabulü ile davacı ../...
... için 25.000,00 TL, davacı ... için 25.000,00 TL. nın 15.8.2006 tarihinden başlayacak yasal faizi ile birlikte birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2018/5890, K. 2020/4107, 30 Haziran 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama