KÜNYE
18. Ceza Dairesi 2015/44338 E., 2018/8365 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 29 Mayıs 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
261 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-TCK'nın 265. maddesinde "görevi yaptırmamak için direnme" başlığıyla "seçenekli hareketli" ve "amaçlı bir fiil" olarak düzenlenen ve görevin yapılmasını önleme maksadıyla kamu görevlisine karşı gelinmesi eylemleri cezalandırılan suç tipinde; hareketin "cebir veya tehdit" şeklindeki icrai davranışlarla işlenebileceği öngörüldüğü ve belirtilen tipik hareketleri içermeyen pasif direnme fiillerinin bu suçu oluşturmayacağı göz önüne alındığında, 27/05/2012 tarihli olay tutanağında ve müştekilerin beyanlarında, sanığın, müşteki ... dışındaki diğer müştekilere karşı cebir ve/veya tehdit niteliğinde herhangi bir eylemine ilişkin anlatıma yer verilmemesi karşısında, sanık hakkında TCK’nın 43/2. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,
2-Seçimlik yaptırım öngören hakaret suçunda, hapis cezasının tercih edilme gerekçesinin belirtilmemesi,
3-Sanığın kasıtlı suçtan dolayı üç aydan fazla hapis cezasına mahkumiyetinin bulunmaması karşısında “geçmişteki hali dikkate alınarak ileride bir daha suç işlemeyeceği kanaati mahkememizde oluşmadığından” şeklindeki kanuna uygun olmayan gerekçeyle hakaret suçundan hükmolunan cezanın ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,
4-TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun, uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,
Yargıtay 18. Ceza Dairesi, E. 2015/44338, K. 2018/8365, 29 Mayıs 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama