Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2016/1562 K.2017/15682

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

TCK'nın 265. maddesinde "görevi yaptırmamak için direnme" başlığıyla "seçenekli hareketli" ve "amaçlı bir fiil" olarak düzenlenen ve görevin yapılmasını önleme maksadıyla kamu görevlisine karşı gelinmesi eylemleri cezalandırılan suç tipinde; hareketin icra vasıtalarının "cebir veya tehdit" şeklindeki icrai davranışlarla işlenebileceğinin öngörüldüğü ve belirtilen tipik hareketleri içermeyen pasif direnme fiillerinin bu suçu oluşturmayacağı göz önüne alındığında, olayın mağdurları olan polis memurlarının hazırlıkta;

sanıkların, kimlik göstermediklerini, karakola gelmeyiz dediklerini, slogan attıklarını, kendilerini yere atıp zorluk çıkardıklarını, buna rağmen kelepçe takıp araca bindirdiklerini beyan edip, sanıkların kendilerine yönelik cebir ve tehdit şeklinde bir eyleminden bahsetmediklerinin anlaşılması karşısında; mahkemede dinlenmelerinden vazgeçilen görevliler dahil olmak üzere tüm mağdurların, sanıkların cebir ve tehdit şeklinde eylemine maruz kalıp kalmadıklarına ilişkin beyanları tespit edildikten sonra sanıkların hukuki durumunun tayini gerekirken, eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,