Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2018/3475 K.2019/16618

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1- Sanık hakkında tehdit ve hakaret suçlarından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları verildiği, sanığın yokluğunda verilen bu hükümlere ilişkin tebligatın en son bildirdiği adrese Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesi uyarınca tebligat çıkarılıp iade geldiği, aynı Kanun'un 21/2. maddesi gereğince tebligat çıkarılması gerekirken daha önce tebligat yapılmayan adresine Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğ işleminin yapılması nedeniyle usulsüz olduğundan kararların kesinleşmediği anlaşılmakla, kesinleşmeyen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları nedeniyle CMK'nın 231/11. maddesindeki şartlar oluşmamasına karşın, sanık hakkında mahkumiyet hükümlerinin açıklanmasına karar verilmesi,

2- CMK'nın 231/11. maddesinde yer alan, "Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar.

Ancak mahkeme, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumunu değerlendirerek, cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkumiyet hükmü kurulabilir" şeklindeki düzenleme karşısında, mahkemece duruşma açılarak, sanığın duruşmaya çağrılması,

varsa diyecekleri sorularak yapılan yargılama sonucuna göre aynı Kanunun 230. maddesi uyarınca hüküm fıkrasında bulunması gereken bütün hususlar da gözetilerek yeniden hüküm kurulması ve bu hükmün açıklanması gerektiği gözetilmeden, savunma hakkını kısıtlayacak biçimde sanık duruşmaya davet edilmeksizin karar verilmesi,