Yargıtay 18. Hukuk Dairesi E.2010/6970 K.2010/13769

Dava dilekçesinde, eski yönetici olan davalının uhdesinde kalan 3.000,00 TL.nin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Davacı vekili dava dilekçesinde, davalının anataşınmazda yöneticilik yaptığı dönemde toplam 3.000,00 TL.yi zimmetine geçirdiğini ileri sürerek bu miktarın yasal faizi ile birlikte tahsilini istemiş, mahkemece davalının 09.01.2005 tarihli kat malikleri kurulunda ibra edildiği belirtilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgeler birlikte değerlendirildiğinde. 09.01.2005 tarihli kat malikleri kurulu kararında 26.04.2004 ile 31.12.2004 tarihleri arasındaki yönetimin ibra edildiği, davalının yöneticilik yaptığı bundan önceki dönem için ise herhangi bir ibra yapılmadığı anlaşılmaktadır.

Kaldı ki ibra edilmiş olsa dahi Kat Mülkiyeti Yasasının 38. ve 39. maddeleri ile Borçlar Yasasının 392. maddesi gereğince yönetici, kat maliklerine karşı aynen bir vekil gibi sorumlu olup, yöneticilik yapılan dönemde elde edilen gelirler ile yapılmış olan giderlerin hesabını vermekle yükümlüdür. İlk bakışta bilinemeyen ve anlaşılamayan sonradan yapılacak inceleme ile saptanabilecek bir borç ibra kapsamında sayılamaz.

Bu nedenle yöneticinin zimmetinde kalan ortak para bulunup bulunmadığı, tuttuğu defterler ve belgelerin incelenmesi sonucunda saptanabileceğinden davalının yöneticiliğe başladığı tarihte kendisine devredilmiş olan ortak para miktarı, o tarihteki ortak borç ve alacakların tutarı, yöneticiliği döneminde toplanan avanslar ve yapılan harcamaların miktarları belirlenip gelir ve giderlere ilişkin olarak alınan makbuz, belge, fatura, fiş vs. evraklar uzman bilirkişiye incelettirilerek,

mükerrer kayıtlar olup olmadığı da araştırıldıktan sonra alınmayan belge ve gider makbuzların karşılığının ilgililere ödenip ödenmediği konusunda gerektiğinde tanık da dinlenerek davalının ödemesi gereken bir meblağ bulunup bulunmadığı saptanarak oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçe ile davanın reddi doğru görülmemiştir.