KÜNYE
(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi 2014/21625 E., 2015/10776 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Haziran 2015
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
282 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Dava dilekçesinde, projeye aykırılığın eski hale getirilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
YARGITAY KARARI
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının Kat Mülkiyeti Kanunu hükümleri gereğince ortak alan niteliğindeki zemin kat dış cephe duvarını yıkıp maliki bulunduğu zemin kat 1 numaralı bağımsız bölümün giriş kapısını mimari projesine aykırı olarak binanın tüm cephesini kaplayacak şekilde genişlettiğini ve bütün bina cephesini kaplayacak şekilde otomatik panjur yaptırdığını ileri sürerek, ortak alana vaki el atmanın önlenmesini ve taşınmazın projesine uygun eski hale getirilmesini istemiş; mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Dosyadaki bilgi ve belgeler ile özellikle dava konusu sitenin tapu kaydının incelenmesinden; sitenin birden fazla parsel üzerinde kurulduğu, Kat Mülkiyeti Kanununda Değişiklik Yapılmasına İlişkin 5711 Sayılı Kanunun 22. maddesi ile Kat Mülkiyeti Kanununun 66. ve devamı maddelerinde düzenlenen toplu yapılara ilişkin özel hükümler uyarınca, sitede henüz toplu yapı yönetimine geçilmediği anlaşıldığından, uyuşmazlığa Kat Mülkiyeti Kanununun değil, genel hükümlerin uygulanması ve görevin de buna göre tespiti gerekir.
Hukuki uyuşmazlıklarda asliye hukuk mahkemelerinin görevi asıl, sulh hukuk mahkemelerinin görevi ise istisna olup, özel bir kanun hükmü ile açıkça sulh hukuk mahkemesinde bakılacağı bildirilmeyen bütün dava ve işler, asliye hukuk mahkemesinde görüleceğinden, mahkemece, genel hükümlere göre davanın asliye hukuk mahkemesinin görevine girdiği gerekçesi ile görev yönünden dava dilekçesinin reddi yerine, işin esası hakkında karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Yargıtay 18. Hukuk Dairesi, E. 2014/21625, K. 2015/10776, 22 Haziran 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama