Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/22748 K.2016/18352

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

2004 sayılı İcra İflas Kanunu'nun 333/a maddesinin 1. fıkrası, ''Ticaret şirketlerinde hukuken veya fiilen yönetim yetkisine sahip olanların alacaklıları zarara uğratmak kastıyla ticarî işletmenin borçlarını kısmen veya tamamen ödemeyerek alacaklıları zarara soktukları takdirde, bu işlem ve eylemlerin başka bir suç oluşturmaması hâlinde, alacaklının şikâyeti üzerine, altı aydan iki yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adlî para cezası ile cezalandırılır.'' amir hükmünü içermektedir.

Sanığa yüklenen "ticari işletme yöneticisinin alacaklıları zarara sokmak kastı ile borcu ödememesi" suçunun takibi şikayete bağlı olup, icra takibinin 18.05.2009 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla, şikayetçi vekilinin aynı Kanun'un 347. maddesinde düzenlenen icra takibinin kesinleşmesinden itibaren bir yıllık süre geçtikten sonra 15.05.2012 tarihinde şikayette bulunması nedeniyle şikayet hakkının düşürülmesi yerine yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,