Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/6235 K.2020/890

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Dosya kapsamından ve mahallinde yapılan keşif sonucunda düzenlenen bilirkişi raporundan, sanığın işgal ve faydalanmada bulunduğunun ancak 6831 sayılı Kanun'un 2896 sayılı kanunla değişik 112. ve 113. maddelerine göre tazmini gereken doğrudan zarar doğmadığının ve engel adli sicil kaydı bulunmayan sanığın savunmasında hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanması talebinde bulunduğunun anlaşılması karşısında; sanık hakkında hüküm kurulurken katılan kurumun maddi zararını gidermediğinden bahisle yerinde olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasına geri bırakılmasının ilişkin CMK'nin 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kabule göre de;

Sanık hakkında düzenlenen iddianamede suça konu yerde bulunan meyve ağaçlarının müsaderesi talep edilmemiş olmakla, bu hususta ek savunma hakkı da verilmeden müsadere kararı verilmek suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,