Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2007/809 K.2007/5896

Taraflar arasındaki karşılıklı alacak - tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı esas davanın reddine, karşı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı- karşı davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, taraflar arasındaki ticari ilişki nedeni ile müvekkilinin davalıdan kumaş satın aldığını ancak alınan kumaşların ayıplı olması nedeni ile 25.02.2004 tarihli reklamasyon faturası düzenleyerek davalıya gönderildiğini, ancak davalının faturayı kabul etmediğini, fatura bedelinin taraflar arasındaki cari hesap ilişkisi nedeni ile davalı alacağından tenkis edildiğinde müvekkilinin davalıdan 8.017.818.129 TL alacaklı duruma geçtiğini bu nedenle dava açma zarureti doğduğunu belirterek bu bedelin yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili tarafından fatura ve irsaliye karşılığı davacıya kumaş satılıp teslim edildiğini, davacının faturalara itiraz etmemesine rağmen bedelini ödemediğini , bu nedenle davacı hakkında takibe geçtiklerini bu sırada davacının malların ayıplı olduğu gerekçesi ile müvekkiline reklamasyon faturası gönderdiğini, ancak faturanın davacıya iade edildiğini, müvekkilinin gönderdiği malların ayıplı olmadığını, ayrıca davacının süresi içinde ayıp ihbarında bulunmadığını öne sürerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Taraflar arasında aynı uyuşmazlık nedeni ile İstanbul 6. Ticaret Mahkemesinde görülen itirazın iptali davasının bu dosya ile birleştirilmesine karar verilmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davacı tarafından sipariş edilen iplik numarası ile davalı tarafından kumaş imal edilip davacıya satıldığı ve bu kumaşlardan davacı şirketin etek dikip, yurdışına gönderdiği, ancak malları satın alan müşterilerden gelen şikayetler üzerine, taraflar arasında uyuşmazlık çıktığı, davacının kumaşlardan kanat farkı çıktığı ve eteklerin ütülerinin bozulduğunu iddia ettiği, ancak eteklerin ütülenmesi işinin davacıya ait olduğu bundan doğan ek masrafın davalıdan talep edilemeyeceği, kumaşlardaki kanat farkının ise gözle görülebilecek ayıplardan olduğu,

davacının bu nedenle davalıya bir ayıp ihbarında bulunmadığı gibi bu nedenle zarara uğrandığını da ispat edemediği, yurtdışına satılan eteklerin yeniden ütüsünün yapılarak müşterilere teslim edildiği, bu durumun davalının kendi ihmalinden kaynaklandığı gerekçesi ile tazminat davasının reddine, birleştirilmesine karar verilen itirazın iptali davasının ise kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı (birleştirilmesine karar verilen davanın davalısı) vekilince temyiz edilmiştir.