Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2007/8548 K.2008/3112

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın ksımen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, taraflar arasındaki 1.3.2004 tarihli sözleşme uyarınca, müvekkilinin davalı şirketten kumaş satın aldığını, ancak kumaşlarda “boya kırığı izleri” tabir edilen ayıplar olduğunun tesbit edildiğini, durumun davalı şirkete bildirildiğini ve davalının kumaşları geri aldığını, müvekkilinin bu nedenle dava dışı yabancı firmaya olan taahhütlerini yerine getirmemesi nedeniyle dava dışı yabancı firma tarafından müvekkili aleyhinde 8.968.35 Euro’luk reklamasyon faturası düzenlendiğini, müvekkilinin bu bedel kadar zarara uğradığını, davalının bu hususa kayıtsız kaldığını öne sürerek müvekkilinin 8.968.35 Euro maddi ve 10.000 Euro manevi zararının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili tarafından davacı firmaya satılıp teslim edilen kumaşlarda herhangi bir ayıp ve üretim hatasının bulunmadığını,kumaş üretiminin davacının isteği doğrultuda yapıldığını, davacının iddia ettiği hususların keten ipliğinin özelliğinden kaynaklandığını, üretim hatasının söz konusu olmadığını, ayrıca davacının süresinde ayıp ihbarında bulunmadığını, davacının basiretli bir tacir gibi davranmadığını,olayın tamamen davacının kusurundan kaynaklandığını öne sürerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, taraflar arasındaki sözleşme uyarınca davalı firma tarafından davacıya kumaş satılıp ilk parti malların 29.3.2004 tarihinde teslim edilmesine rağmen ayıp ihbarının 12.4.2004 tarihinde yapıldığı ve kumaşların 14.5.2004 tarihinde davalıya iade edildiği, davacının müşterisi olan yurtdışındaki dava dışı firmaya süresinde malları göndermemesi nedeniyle dava dışı firma tarafından reklamasyon faturası düzenlendiği, davacının süresinde ayıp ihbarında bulunmayarak zararın artmasına neden olduğu, bu nedenle %50 kusurlu kabul edilmesi gerektiği nedeniyle davanın maddi tazminat yönünden kısmen kabulüne, manevi tazminat yönünden ise reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

4.12.2006 tarihli bilirkişi kurulu raporunda incelenen kumaş numunelerinin ayıpsız ve 1.kalitede olduğu, bu ürünün ön üretim kumaşlarının ayıplı olduğunun kabul edilmesi halinde dahi süresinde ayıp ihbarında bulunulmadığı belirtilmiştir. Dosya içindeki belgeler incelendiğinde ayıp ihbarının TTK.nun 25.maddesinde öngörülen süreden sonra yapıldığı görülmüştür.Mahkemece yukarıda açıklanan hususlar dikkate alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.