KÜNYE
(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi 2009/11871 E., 2010/8003 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Haziran 2010
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
- Tarih
- 11.02.2009
- No
- 8-43
Karar Metni
258 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında yapılan sözleşme ile davalının 01.01.2006-31.12.2006 tarihleri arasındaki süre boyunca müvekkiline hurda ve ihtiyaç fazlası malzeme satmayı kabul ettiğini, ancak satışı gerçekleştirmediğini ileri sürerek davalıya verilen 10.000.-YTL.bedelli teminat mektubunun iadesine, şimdilik 6.000.-YTL.tazminatın davalıdan temerrüt tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkili şirketin sahasından sözleşme gereğince mal yükleyen davacının, kendisine satılan hurda malzemelerin içine hurda olmayan malzemeleri ve yurt dışına gönderilen değerli demir talaşlarını karıştırarak yükleme yapmak istemesi üzerine, müvekkilinin davacıya mal satmaktan vazgeçip, sözleşmenin 9.maddesi gereğince sözleşmeyi 17.08.2006 tarihli ihtarname ile feshettiğini, feshin haklı nedene dayandığını beyan ederek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davalının talaş operatörü olarak çalışan dava dışı ...’ın davacı şirketin temsilcisinin kendisinden demir talaşının içine yurt dışına gönderilen değerli talaşlardan karıştırılmasını talep ettiği, kendisinin durumu davalının fabrika yönetimine bildirmesi üzerine ölümle tehdit ettiğini beyan ettiği, davalının bu durumu belgeleyerek sözleşmeyi 8.madde uyarınca feshettiği, davacı tarafın sözleşmeye ve ahlaka aykırı hareketi karşısında davalının sözleşmeyi feshetmekte haklı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.
Yargıtay 19. Hukuk Dairesi, E. 2009/11871, K. 2010/8003, 23 Haziran 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama