Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2010/3621 K.2010/12059

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisi ... ile davalı kurum arasında mevcut olan abonelik ilişkisinin murisin ölmeden önce 25.11.1994'de işyerini tahliye etmesiyle fiilen sonlandığını ve 1996 yılında da vefat ettiğini, aboneliğe konu işyerini dava dışı kişiler kullandığı halde abonelik ilişkisi sonlandırılmadığı gerekçesiyle 7306 TL.si asıl alacak 8664 TL.si faiz olmak üzere toplam 15.970.-TL.nin müvekkillerinden talep edildiğini, oysa somut olayda davalı kurumun kusurlu olduğunu belirterek, müvekkillerinin 7.306.10.-YTL.ana para, işlemiş faiz ve işleyecek faiz tutarları yönünden davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, abonelik ilişkisini sonlandırmayan muris ve mirasçılarının tahakkuka konu tutarlardan dolayı sorumlu olduğunu bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda ilk kaçak kullanımın gerçekleştiği 22.12.1999 tarihine kadar abone olan murisin borcu bulunmadığı ve bu tarih sonrasında fiili kullanıcıların kaçak kullanımları olduğu saptanmasına karşılık enerjiyi on kez kesen ve hiçbir tahsilat yapmayan davalı kurumun yasalara aykırı davrandığı gerekçesiyle davacı yanca kanıtlanan davanın kabulüne, davacının 7.306.10.-TL.ana para ve işlemiş faiz borcundan dolayı borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Elektrik tüketimine konu olan işyerinde davacılar murisi abone olup, bu abonelik ilişkisi gerek murisin sağlığında muris tarafından gerekse ölümü sırasında mirasçılarınca sonlandırılmamıştır. Kural olarak abone sözleşmesi feshedilmedikçe abonenin sorumluluğunun devam edeceği gözetilmeden mahkemece yeterli araştırma ve incelemeyi içermeyen bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde hüküm tesisinde isabet görülmemiştir.