KÜNYE
(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi 2011/8064 E., 2012/2201 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Şubat 2012
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
272 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı vekili, müvekkili şirketin keşideci davalının lehtarı olduğu 20.07.2005 vade tarihli 4.662, 43 YTL tutarlı bonoya dayalı olarak davalı yanca müvekkili aleyhine icra takibine girişildiğini, ancak bilatarihli ibraname ile başka bir bono düzenlenerek davalıya verildiğini karşılığında takibe konu bononun müvekkiline teslim edileceğinin kararlaştırıldığını, davalının ibranameye aykırı olarak bonoyu teslim etmeyerek icra takibine konu ettiğini ileri sürerek takibe konu bono nedeniyle borçlu olmadığının tespitine ve % 40 oranında tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin kamyonuyla davalı şirkete taşımacılık işini yaptığını, karşılığında dava konusu bononun düzenlendiğini, ibraname ile müvekkilinin alacağının ödenmesi dava dışı ...arafından üstlenilmiş ise de ne borcun ödendiğini ne de müvekkilinin alacaklı olduğu bono karşılığında başka bir bono verildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma ve toplanan deliller doğrultusunda, davacı tarafça sunulan ve imzası davalı tarafça ikrar edilen belgeye göre dava ve takibe konu bonodan dolayı davacının ibra edildiği, borcun dava dışı ...isimli şahıs tarafından yüklenilmesinin kararlaştırıldığı, bu itibarla bono nedeniyle davacının davalıya borçlu olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne takibe konu bono nedeniyle davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine ve alacağın %40'ı oranında tazminatın davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.
Yargıtay 19. Hukuk Dairesi, E. 2011/8064, K. 2012/2201, 15 Şubat 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama