Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2011/18319 K.2012/48180

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanık Barış hakkında hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Yakınan S. hakkında, B.’a hakaret ettiği iddiasıyla açılan davada, mahkemece S.’ın sözleri değerlendirilip hakaret suçunu işlediğine dair delil bulunmadığı gerekçesiyle S. hakkında beraat kararı verilmiş olduğunun anlaşılması karşısında, sanık B. lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmadığına ilişkin tebliğnamedeki bozma düşüncesine katılınmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 esas, 2009/13 karar sayılı kararında kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde nazara alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararın bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, yakınanan tazminat istemi bulunmadığı gibi dosya içerisindeki bilgi ve belgelere göre yakınan Serap’ın hakaret suçundan doğan maddi bir zararının belirlenemediği,

daha önce kasıtlı suçtan mahkumiyeti olmayan, hükmolunan cezanın tür ve süresi itibariyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel bir durumunun bulunmadığı anlaşılan sanığın, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususundaki kanaat ile hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının değerlendirilmesi gerekirken, “”müşteki S.’ın şikayetçi olduğu, zararının giderilmediği” biçimindeki yetersiz ve yasal olmayan gerekçelerle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,